Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3548 K.2021/9688

a) Sanık ...'in öldürülen ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 TCK'nin 37/1, 81/1, 53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, b) Sanık ...'ın öldürülen ...'e yönelik TCK'nin 37/1, 81/1, 53, 58 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair 2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve 2019/1799 (E), 2020/413 (K) sayılı kararı

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve 2019/1799 (E), 2020/413 (K) sayılı kararının sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994. Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi kapsamında suça ne şekilde iştirak ettiklerine dair hangi delillere ne gerekçe ile üstünlük tanındığı denetime imkan verecek şekilde tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesi uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. madde ve fıkraları uyarınca "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbiri olarak ''1 yıl'' süre de belirlenerek infaz yetkisinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin yerinde görülen temyiz taleplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve 2019/1799 (E), 2020/413 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,