Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3823 K.2021/4361

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2. ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, gerekçeli kararın tebliği üzerine kanuni süresi içinde temyiz başvurusunda bulunmakla kamu davasına katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.03.2007 tarih ve 31/56 sayılı ve 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararları uyarınca, suçtan zarar görme ihtimaline binaen, 5271 sayılı CMK’nin 237/2 ve 260. maddeleri gereğince kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin beraat eden sanık lehine vekalet ücreti tayini ile sınırlı olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında intihara yönlendirme suçundan mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadıkları gerekçe gösterilerek mahkemece belirtilen kabul ve takdir üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine, Hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,