Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3892 K.2021/2164

2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2020 tarih ve 2019/1889 Esas, 2020/494 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarih ve 2019/1889 Esas, 2020/494 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 11.05.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmün, katılanlar ... ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen yasal süre geçtikten sonra 04.06.2020 tarihinde temyiz edilmişse de, 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin "a" fıkrası uyarınca 5271 sayılı CMK'da belirlenen sürelerin 13/03/2020 ilâ 30/04/2020 tarihleri arasında duracağı, keza 30/04/2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 29/04/2020 tarihli ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile bu sürenin 15/06/2020 tarihine kadar uzatıldığı, bu itibarla 13/03/2020-15/06/2020 tarihleri arasında temyiz süresinin işlemeyeceği anlaşıldığından, temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1)Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 16.03.2020 tarih ve 2019/1889 Esas, 2020/494 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin; sanığın da suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 16.03.2020 tarih ve 2019/1889 Esas, 2020/494 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin; suçsuzluğa, meşru savunmaya ve haksız tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun niteliğine ve meşru savunmanın varlığına, katılanlar .... ve ... vekilinin;

ceza indirimi yapılmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler göz önüne alındığında sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,