Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3896 K.2021/2213

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2020 tarih, 2019/1082 Esas ve 2020/397 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2020 tarih, 2019/1082 Esas ve 2020/397 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur katılan ..., aşamalarda alınan beyanında, babası ... ile ortak oldukları dairenin satışından elde ettikleri paranın bir kısmını harcadıklarını, kalan 100.000,00 TL tutarındaki parayı ise yanında taşıdığını, arkadaşı olan sanığın da bu paradan haberdar olduğunu ve olay günü sanık ile bir süre dışarıda eğlendikten sonra sanığı da yanına alarak babası ile kiraladıkları eve gittiklerini, burada bir süre durduktan sonra ise sanığın kendisini evine bırakmasını istemesi üzerine sanık ile birlikte evden ayrıldıklarını,

ardından kendisinin kullandığı araçta bulundukları sırada sanığın çıkarttığı tabanca ile boyun kısmına ateş ettiğini, baş kısmını ise tabanca ile vurmak suretiyle darp ettiğini, ardından kendisini yaralı şekilde araçta terk ettiğini ve yanında bulunan parasını da aldığını beyan ettiği, sanığın ise tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, olaya dair görgü tanığı bulunmadığı,

mağdur katılanın yaralı şekilde araçta bulunmasından bir kaç saat önce polis merkezine müracaat eden babası ...'in vermiş olduğu ifadede, oğlu ...'in kendisine kötü davrandığını, sürekli kendisinden para aldığını, 22.02.2016 günü de sattıkları dairenin 160.000,00 TL parası ile kendisine ait aracı alarak evden ayrıldığını, bu nedenle kendisinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği, netice olarak mağdur katılanın babası ...'nın, mağdur katılanın yağmalandığını iddia ettiği paraya dair bilgisinin olduğu ve bu bağlamda mahkemece dinlenilmesi,

sanığın savunmasında belirttiği ... ve ... isimli kişilerin temin edilerek olay gününe ve olay öncesine dair sanık ve mağdurla olan irtibatlarının tespitine ilişkin dinlenilmeleri, sanığın savunmasında mağdurun kendisini minibüs duraklarına araç ile bıraktığını ve bir daha da mağduru görmediğini beyan ettiği, mağdurun ise yukarıdaki şekilde beyanda bulunduğu,

bu iddiaların ne oranda doğru olduğunun tespit edilebilmesi amacıyla sanık ve mağdurun olay tarihi itibariyle kullandıkları telefon numaralarının tespiti ile baz bilgilerinin dosya arasına alınarak karşılıklı olarak iddia edilen konumlar ile karşılaştırılması ve bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanığın mağdur katılanı yağmalamak için öldürmeye teşebbüs suçunu gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında TCK'nin 82/1-h maddesinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde aynı yasanın 81. maddesi uyarınca hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile aleyhe temyiz olmaması gözetilerek, CMK'nin 307/5 maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 02/03/2020 tarih, 2019/1082 Esas ve 2020/397 Karar sayılı kararının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,