Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/5172 K.2021/3745

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunmaması isabetli olduğundan, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, "asgari hadden uzaklaşmayı gerektiren teşdit sebepleri bulunmadığı" belirtildiği halde, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması,

3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu, katılanın hırsızlık yapması nedeniyle kendisini uyardığında tartışma çıktığını ve üzerine atılı suçu işlediğini savunduğu, olaydan önce katılan ya da tanığın satırla üzerine yürüdüğü şeklindeki savunmasının çelişkili ve soyut olduğu, katılandan kaynaklanan suça sürüklenen çocuğa yönelik haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektiren herhangi bir söz ya da davranış bulunmadığı gözetilmeksizin, koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,