Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/5571 K.2021/13925

suçundan: 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2) Sanık ... hakkında; suç delillerini gizleme suçundan: 5237 sayılı TCK'nin 281, 281/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3) Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan: 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 4) Sanık ... hakkında; maktule karşı hakaret suçundan: 5237 sayılı TCK'nin 73/4; 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

bozma üzerine duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine; sanık ... müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına; katılanlar vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ...’nin kasten öldürme suçundan mahkumiyetine, sanık ...’in kasten öldürmeye yardım suçundan beraatine dair kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçlarından kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'ın adli sicil kaydındaki Kayseri (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli, 2013/373 Esas, 2013/895 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesi uyarınca "tehdit" suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

TCK'nin 106/1-1. cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58/6. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik alenen hakaret suçundan kurulan kamu davasının düşürülmesine yönelik hükmün incelenmesinde,

Maktul ...'nun eşi ..., babası ... ve kardeşleri ..., ... ve ...'in yargılama sırasında alınan beyanlarında suç ayrımı gözetmeksizin "Şikayetçiyiz, katılma talebimiz vardır," şeklindeki beyanları karşısında, TCK'nin 131/2. maddesi uyarınca sanık ... hakkında maktule yönelik hakaret suçundan şikayet yokluğundan ötürü düşme kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... vekili ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

08/11/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 11/11/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.