Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1012 K.2021/1581

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas-2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre temel cezanın belirlenmesinin ardından, artırım maddesi olan TCK'nin 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması, cezanın 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması gerekirken; yazılı şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezasına çıkarılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,