Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/10496 K.2021/15128

ve 2019/70 Esas, 2020/4 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/04/2021 tarih ve 2020/486 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararı ile Nizip Ağır Ceza Mahkemesi kararının kaldırılarak; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 29, 53 ve 58. maddelerine göre 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/04/2021 tarih ve 2020/486 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde. "Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 tarih ve 2019/70 Esas, 2020/4 Karar sayılı kararının kaldırılarak; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan.

5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 29, 53 ve 58. maddelerine göre 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/04/2021 tarih ve 2020/486 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin;

olaya TCK’nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olmadığı takdirde suç vasfının öldürmeye teşebbüs suçunu değil, kasten yaralama suçunun maddi unsurlarını oluşturduğuna, teşebbüs hükümlerinin alt sınır olan 9 yıldan hesaplanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,