Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/11791 K.2022/6697

a)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

c)Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/3, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay 11 gün hapis cezası,

d)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/3, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay 11 gün hapis cezası,

e)Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

f)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 3-e, 87/3, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay 11 gün hapis cezası,

g)Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 29, 53. madddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

h)Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04/10/2017 tarih ve 2017/2112 (E), 2017/1747 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair,

3... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04/10/2017 tarih ve 2017/2112 (E),2017/1747 (K) sayılı kararının ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli ek kararının katılanlar ... ve ... vekili, katılan sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık ... hakkında ...'e yönelik tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak ilk derece mahkemesi tarafından her hangi bir karar verilmemiş ise de zaman aşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün kabul edilmiştir.

Katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin 24.10.2017 ve 01.11.2017 havale tarihli temyiz dilekçelerinde sanık sıfatıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini, katılan sıfatıyla ise sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettikleri, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli ek kararını da 06.12.2017 ve 27.11.2017 havale tarihli dilekçeleriyle yine aynı hükümlere yönelik olarak temyiz ettikleri, katılanlar ... ve ... müdafiinin 27.10.2017 havale tarihli dilekçelerinde ise bölge adliye mahkemesinin kararını sadece katılan sıfatıyla sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak temyiz ettikleri belirlenerek bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararları yönünden hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

yine sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa isnat edilen kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre maktul ...'ın boşandığı eşi katılan ... ve müşterek çocukları katılan ... ile birlikte ...

Mah. Toki Konutları CY 6. Blok 4. kat 30 no.lu dairede ikamet ettikleri, alt katta sanık ..., gayri resmi eşi ... ve müşterek çocukları ...'nin ikamet ettikleri, her iki aile arasında komşuluk ilişkisinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay günü bu husumetten kaynaklı olarak iki taraf arasında yaşanan kavga sırasında maktul ...'ın olaydan sonra ele geçen av tüfeğiyle 3 el ateş ettiği, yapılan atışlardan birinin sanık ...'nin oğlu olan ...

İzi'ye sol dizinden hafif (1. derece) kemik kırığına sebebiyet verir şekilde yaraladığı, oğlunun yaralandığını gören sanık ...'nin ikametine girerek yatağın altında bulunan av tüfeğini alarak kavga ortamı olan apartman boşluğuna geri döndüğü ve o sırada 4. kat merdiven başı veya bir iki merdiven aşağısında olan maktul ...'a kendisi de 3. kat merdiven başı veya bir iki merdiven yukarısındayken dosyada mevcut raporlara göre yakın atış mesafesinden, bir el ateş ederek maktulu göğüs ön yüz sağ üst bölgesinden vurduğu olayda;

sanık ...'nin TCK'nin 81. ve 29. maddeleri kapsamında haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, savunmalarına itibar edilerek meşru müdafaa koşulları oluşmadığı halde eylemin meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,