KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/12188 E., 2022/936 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Basit kasten yaralama
- Hüküm
- 1)Sanığın mağdur ...'e karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 109/3-f, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2019 tarih ve 2018/832 Esas, 2019/1405 Karar sayılı kararı.
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
2)Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında mağdur ...'e karşı basit kasten yaralama suçundan düşme kararına dair; ... Bölge Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/02/2020 tarih ve 2020/415 Esas, 2020/316 Karar sayılı kararı.
... Bölge Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/02/2020 tarih ve 2020/415 Esas, 2020/316 Karar sayılı kararının mağdur vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdur ...'e atanan zorunlu vekilinin katılma talebi üzerine mahkemece katılma kararı verilmiş ise de mağdurun suç tarihi ve yargılama aşamasında beyanının alındığı tarihte 15 yaşından küçük olması nedeniyle mağdur adına şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin kanuni temsilcisi olan annesi ...'e ait olduğu, mağdurun velisinin 09/11/2018 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarihli ve 2013/287 Esas - 2014/273 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, mağdura 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekil ile 15 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisinin iradelerinin çelişmesi halinde mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, mahkemece verilen katılma kararının hükümsüz olması ve mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/12188, K. 2022/936, 8 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama