Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12376 K.2021/14943

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 2007/73 Esas, 2014/396 Karar sayılı kararının 04.12.2014 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 24.03.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli ve 2018/573 Esas, 2019/421 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.09.2021 tarihli ve 2021/11424 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2021 tarihli ve 2021/109399 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan kasten yaralama suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, suç tarihinin 15.10.2005 olduğu, sanığın savunmasının 29.08.2007 tarihinde alındığı ve sanık hakkında verilen 10.07.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 04.12.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 24.03.2017 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 04.12.2014 ile 24.03.2017 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 24.03.2017 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı, sanığın savunmasının alındığı 29.08.2007 tarihinde son kez kesilen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 27.06.2019 tarihine kadar dolduğu nazara alınmadan davanın düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın üzerine atılı suçu 15.10.2005 tarihinde işlediği, 29.08.2017 günü mahkemesince savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın da 10.07.2014 tarihinde verilip 04.12.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 24.03.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, zamanaşımını kesen sanığın savunmasının alındığı 29.08.2007 günü işlemeye başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 04.12.2014 ilâ 24.03.2017 tarihleri arasında durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla.

15.11.2007 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 14.07.2020 tarihine kadar 14.07.2017 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.