Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12986 K.2022/1985

2) Bu karara karşı yapılan temyiz istemini CMK'nin 296/1. maddesi uyarınca reddine dair ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarih ve 2009/59 Esas, 2012/141 Karar sayılı ek kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'ın ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden yerel mahkemeye gönderdiği 10/12/2019 kurum havale tarihli dilekçesinde, mahkumiyetine dayanak anılan dosyanın hiçbir duruşmasına çağrılmadığını, verilen cezanın yüzüne okunmadığı, kararın kendisine ulaşmadığı ve avukatı da bulunmadığından temyiz edemediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunması üzerine,

... 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarih ve 2009/59 Esas – 2012/141 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün temyiz isteminin yasal süreden sonra yapılması nedeniyle reddine karar verildiği, anılan kararın hükümlüye 24/12/2019 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, hükümlünün bu karara karşı 27/12/2019 tarihinde tekrar temyiz talebinde bulunması üzerine yapılan incelemede;

Kapatılan ... 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/02/2012 tarih ve 2009/1137 Esas – 2012/211 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanığın yokluğunda tefhim edildiği, gerekçeli karara ilişkin tebligatın hükümlünün 30/06/2010 tarihli celsede bildirdiği son adresine çıkartıldığı, tebliğ mazbatasında "Tebliğ adresine gidildi.

Muhatap tebliğ saatinde adreste olmadığından ve tebliğe haiz kimse bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uygulanarak muhatap kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılmış muhatabın en yakın komşusuna haber verilmiştir.

Tebliğ evrakı mahalle muhtarlığına teslim edilmiştir komşusu isim ve imzadan imtina etmiştir." şeklinde açıklama yazılmış ise de; sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından sorularak bu durumun tebliğ tutanağına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerektiği, bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ancak mahkemenin 15/06/2012 tarihinde hükmü kesinleştirerek infaza gönderdiği,

Hükümlü hakkında 14/02/2012 tarihli anılan kararda tekerrür hükümleri uygulandığı, tekerrüre esas mahkumiyetin kaldırılması nedeniyle dosyanın tekrar ele alınıp 11/11/2012 tarihli ek kararla önceki hükmün ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu ek kararın da hükümlünün mernis adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarıldığı, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, oysa önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın yine usulsüz olduğu ancak mahkemenin 17/01/2013 tarihinde kararı kesinleştirerek infaza gönderdiği,