Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/3487 K.2021/7016

2)İlk derecenin kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın beraatine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 27/06/2019 gün ve 2018/2649 Esas, 2019/1412 Karar sayılı kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.06.2019 gün ve 2018/2649 Esas, 2019/1412 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle ilk derece mahkemesince düşürülmesine dair karar verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanığın atılı suçlardan beraatine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen düşme kararları istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm açısından;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.06.2019 gün ve 2018/2649 Esas, 2019/1412 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın beraatine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm açısından ise;

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri ile yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdurun yaralanmasına ilişkin Kilis Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 09.03.2016 tarihli raporda “mevcut bulguların resimde işaretlendiği, ancak bulguların neler olduğunun belirtilmediği, bu haliyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, kesin raporun ise dahiliye ve gastroentoloji uzmanları tarafından verilmesi gerektiği" belirtildiği halde ilgili uzmanlardan kesin raporun alınmadığı, mevcut raporun ise emsallerine göre yeterli açıklama ve detay içermediği,

Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp hüküm kurmak için yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdurun yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,