Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4881 K.2021/4573

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mahkemece taraflar arasında yaşanan tartışmada birbirlerine hakaret ettiklerinin kabul edilmesine göre, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3) Kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile "2 yıl 12 ay" hapis cezasına çıkartılması ardından TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince "5 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, "verilen cezada bir kat artırım yapılarak TCK'nın 87/1-d ve 87/son maddesi gereğince" denilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun doğrudan "5 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

4) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 31/3. maddeleri gereği hükmolunan “3 yıl 4 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken “2 yıl 9 ay 10 gün” yerine “2 yıl 6 ay 10 gün” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

5) 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesinde fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında verilen 3 yıl ve daha az hapis cezalarının ertelenebileceği öngörüldüğü halde, suç tarihinde adli sicil kaydına göre sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılıp varılmadığı denetime imkan verecek şekilde tartışılarak erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken "Ceza miktarı itibariyle yasal koşulları oluşmadığından" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

6) Suç tarihinde 15-18 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,