KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/7217 E., 2021/6148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünü sanık sıfatıyla, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü ise katılan sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;
1) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 2 ay hapis" cezası üzerinden TCK'nin 29/1. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken, "10 ay 15 gün hapis" cezası yerine hesap hatası yapılarak "9 ay 15 gün hapis" cezasına hükmedilmesi, TCK'nin 62/1. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken sonuç ceza olarak "8 ay 22 gün hapis" cezası yerine hesap hatası yapılarak "7 ay 17 gün hapis" cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre; zamanaşımını kesen son işlem olan savunmasının alındığı 24.01.2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/7217, K. 2021/6148, 6 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama