Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7565 K.2021/6313

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2005 gün ve 140-143 sayılı kararı uyarınca, gerek bir mahkûmiyete ek, gerekse bağımsız olarak hükmedilen güvenlik tedbirlerinin, kesin nitelikteki hükümlere de her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağı gözetilerek; sanık hakkında "hakaret suçundan kurulan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne" TCK’nin 53. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın yaptığı temyiz başvurusuna göre işin esasına girilmesi gerektiğinden tebliğnamenin kesinlik nedeniyle redde ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında kasten yaralama, tehdit, hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a) Sanık hakkında hükümler kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994. Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Gerekçeli karar başlığında katılan ...'ın yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

c) Hükümlerin on ve yedi numaralı paragraflarının dosya kapsamı ile ilgisi bulunmaması,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanması mümkün olduğu halde sonuç olarak adli para cezası ile cezalandırılan sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanması,

b) Sanığın kardeşi olan katılana karşı silahtan sayılan sandalye ile yaralama eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında artırım yapılırken uygulama maddesi olan TCK'nin 86/3-a-e maddesinin hükümde gösterilmemesi,

c) Sanık hakkında bir gün karşılığı adli para cezası belirlenirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 125/1. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığın hakaret eylemini ev içerisinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK'nin 125/4. maddesinin uygulanması,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanması mümkün olduğu halde sonuç olarak adli para cezası ile cezalandırılan sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanması,

d) Sanık hakkında bir gün karşılığı adli para cezası belirlenirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6 maddesine aykırı davranılması,