Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/851 K.2021/987

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-d-son maddeleri uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36.maddesine ve CMK'nin 193.maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın eylemi sonucu alınan adli rapora göre müştekinin hem hayati tehlike oluşturacak hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, TCK'nin 61.maddesindeki ölçütler ve 3.maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanık hakkında hüküm kurulurken en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 87/1-d-son maddesinden arttırım yapılması gerekirken, uygulama maddesi olarak 87/3-e-son maddesi gösterilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

3) Hükmedilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince 53/1-c maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşısında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,