KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/9682 E., 2021/11803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından katılanın yaralanmasına ilişkin Şırnak Devlet Hastanesinin 10.03.2015 tarihli raporunda katılanda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesinin sayısal olarak, iki ayrı sayı değeri “orta(2-3)” şeklinde gösterildiği, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,
özellikle söz konusu kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etki derecesini sayısal olarak tek bir sayı değeri şeklinde gösterilmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/1, 86/3-e. maddeleri gereğince belirlenen "1 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince (1/3) oranında artırım yapıldığında, "1 yıl 12 ay " hapis yerine "1 yıl 14 ay" hapis cezasına hükmedilmesi ve bu ceza üzerinden TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapıldığında “1 yıl 8 ay” hapis yerine “1 yıl 9 ay 20 gün” hapis olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
3) Sanık hakkında kemik kırığı meydana getirecek şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinin gösterilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/9682, K. 2021/11803, 7 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama