Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10259 K.2023/2295

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2013 tarihli ve 2012/510 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2013 tarihli ve 2012/510 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.12.2016 tarihli ve 2015/11004 Esas, 2016/20499 Karar sayılı kararı ile özetle; eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak hüküm kurulması,

sanığın eylemini silahtan sayılan bıçak ile işlemesi nedeniyle cezasından artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi yerine 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi olarak yazılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2017/15 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.10.2022 tarihli ve 2021/121575 sayılı, düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vekâlet ücreti ile sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonunda ...

17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2013 tarihli ve 2012/510 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararı ile anılan her iki suçtan da mahkûmiyetine, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay ilâmı ile onanmasına, kasten yaralama suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda ise sanığın kasten yaralama suçundan beraatine karar verildiği, dolayısıyla sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraatine karar verilmemiş olması karşısında, vekâlet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden,

Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2017/15 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,