Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10338 K.2023/2296

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/176 Esas, 2015/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2014/176 Esas, 2015/448 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 15.04.2019 tarihli ve 2019/482 Esas, 2019/8238 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu suçun, hükümden sonra uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ve kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/131 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suç kastının bulunmadığına, beraati gerektiğine, şikayet bulunmaması nedeniyle lehe hüküm tesis edilmesi gerektiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinin sanık lehine değerlendirilmemesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile sanık arasında suç tarihinden önce yapmış oldukları maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle ihtilaf bulunduğu, bu ihtilafı konuşmak için mağdurun yanında arkadaşı ... , sanığın yanında arkadaşı ... ile bir araya geldikleri, konuşma sırasında tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemeyen kavga sırasında sanığın, mağdurun elinden aldığı bıçağın sapı ile mağdurun kafasına vurarak, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun ve tanıkların beyanları, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren Tarsus Devlet Hastanesinin, 11.03.2014 tarihli adlî raporu, sanık hakkında düzenlenen Tarsus Devlet Hastanesinin, 11.03.2014 tarihli adli raporu, olay yeri inceleme raporu, 13.03.2014 tarihli CD çözme tutanağı, kolluk tarafından düzenlenen olay tarihli tutanaklar, tekerrüre esas alınan ilâm örneği ve kesinleşme şerhi, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2005/1177 Esas sayılı cevabi yazısı ile sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; sübuta, suç kastının bulunmadığına, beraati gerektiğine, şikayet bulunmaması nedeniyle lehe hüküm tesis edilmesi gerektiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinin sanık lehine değerlendirilmemesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi suçlardan olmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği,

daha önce kasıtlı bir suçtan ertelemeye engel sabıkası bulunan ve mükerrir olan sanık hakkında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına ve hükmedilen hapis cezasının seçenek tedbirlerden birine çevrilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2008 tarihli ve 2005/1177 Esas, 2008/458 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen ve 06.10.2011 tarihinde kesinleşen 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olması sebebiyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/131 Esas, 2021/127 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,