Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10360 K.2023/4806

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.07.2021 tarihli ve 2019/2358 Esas, 2021/355 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/156 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2358 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak yeniden kurulan hükümlerle,

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık, temyiz dışı sanık ... ve tanık ... ile katılan arasında tartışma yaşandığı, ancak sanık tarafın katılana vurdukları ve malına zarar verdikleri konusunda katılan beyanı dışında delil bulunmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 08.12.2017 tarihli raporuna göre, katılanın, burnunda hassasiyet, burun etrafında ödem, saçlı deride ödem, her iki dizde abrazyon, karın ağrısı, alt kesici orta dişte kırılma mevcut olduğu, yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

4. Kollukça hazırlanan görgü tespit tutanağına göre, katılanın ikamet kapısının cam kısmının, cep telefonunun ekranının kırık olduğu, motosikletinin ön çamurluğunun eğilmiş ön tekerleğinin zarar görmüş olduğu, direksiyonunun dönme kabiliyetini kaybettiği, hız kadranının zarar görmüş olduğu tespit edilmiştir.

5. Taraf beyanları, tanık beyanları, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kabulü

Katılan ve tanık beyanları, adlî rapor, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık, temyiz dışı sanık ... ve tanık ...'ın yaya olarak katılanın ikametinin önüne geldikleri ve katılanı iştirak halinde darp ettikleri, Vural'ın elindeki şişe ile katılanın yüzüne vurduğu, hep birlikte Olay ve Olgular başlığının 4 üncü paragrafındaki gibi katılanın malına zarar verdikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altındaki delillerden anlaşılacağı üzere sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını işlediği sabit görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2358 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,