Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10394 K.2023/2673

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 Tarihli ve 2015/1405 Esas, 2016/649 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 Tarihli ve 2015/1405 Esas, 2016/649 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 2020/9256 Esas, 2020/14960 Karar sayılı kararı ile dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın aynı ilamdaki birden fazla mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 Tarihli ve 2021/203 Esas, 2021/1422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun, sanığın annesi olduğu ve aynı apartmanda altlı üstlü oturdukları, oğlunun oturduğu daireden yüksek müzik sesi gelmesi nedeni ile sanığın evine gittiği, alkol alan sanığın, mağdurun bileğinden tutup iterek adli yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli rapor içeriği dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 2020/9256 Esas, 2020/14960 Karar sayılı bozma ilamında, söz konusu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasında gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek bozma

sonrası daha ağır ceza içeren ilam tekerrüre esas alınmasına rağmen, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 Tarihli ve 2021/203 Esas, 2021/1422 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden bozma öncesinde tekerrüre esas alınan ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 Tarihli ve 2008/442 Esas, 2008/631 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen 6000 TL adli para cezasının esas alınması suretiyle sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,