Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10650 K.2023/1718

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2012/1627 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine; Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/14255 Esas, 2020/17587 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/61 Esas, 2021/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

A. Katılan ...'yi kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 inci maddesinin c ve son bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, fakat 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine sehven 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Katılan ... kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin a, c ve d bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, fakat 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine sehven 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; 1. Beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanlar arasında önceye dayalı husumet nedeniyle çıkan kavgada sanığın bıçakla katılan ...'yi yüzde sabit iz oluşturacak, katılan ...'yı ise hayati tehlike geçirmesine, organ işlev zayıflamasına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanı dosyada mevcuttur.

3. 04.04.2014 ve 09.05.2013 tarihli adli raporlar dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hesap hatası yönünden

Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis olarak belirlenmesi, önceki kazanılmış hak ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sübut yönünden

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de tanıkların anlatımları, adli raporlar, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık hakkında kazanılmış hak bakımından uygulanan kanun maddesi yönünden

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun uygulanacağı, ilk derece mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2012/1627 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/14255 Esas, 2020/17587 Karar sayılı kararı ile bozulduğu dikkate alındığında, sanığın kazanılmış hakkına ilişkin uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (C) bendindeki eleştiri konuları dışında açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/61 Esas, 2021/336 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,