Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10880 K.2023/5864

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/785 Esas ve 2019/766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/2605 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın suçunun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan,

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860 T.L. Adlî Para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, olayda kendisini savunduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Aynı iş yerinde çalışan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın yumruk vurarak müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Müşteki soruşturma aşamasında dinlenmiş, sanık olayda kendisini savunduğunu beyan etmiş, olay tutanağı ve Çorlu Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 11.02.2018 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesini doğrulayan adlî muayene raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği,

her ne kadar sanık, müştekinin boğazını sıkması sebebiyle kendisini savunduğunu beyan etmiş ise de, sanığa ait adlî muayene raporunun dosya kapsamında mevcut olmadığı, müştekinin hakaret etmesine sinirlenen sanığın burnuna yumrukla vurarak eylemini gerçekleştirdiği, sanığın saldırıya kıyasla daha ağır bir sonuca yol açacak şekilde karşılık verdiği, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmanın mümkün görülmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/2605 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 3. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,