Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/10923 K.2023/7612

Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/570 Esas, 2019/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2019/1809 Esas, 2021/1971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bendi,

29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmaya, kastı bulunmadığına, anahtarlığın silah olarak değerlendirilemeyeceğinden 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin son bendi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılamayacağına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Tanık Özlem ve katılan sanık ...'ın aynı iş yerinde çalıştıkları, olay günü sabah saatlerinde iş yerinin oraya geldiklerini, katılan sanık ...'ın, katılanın çalıştığı Hanımeli Sokakta bulunan Hilalim Mutfağı isimli restaurantın önüne geldikleri, aracı ...'ın işyeri önündeki yol kenarına park etmek istediği, iş yerinin önündeki yol kenarında bulunan kısımdaki tabelayı kaldırdıkları, bu sırada katılan sanık ...'ın yanına geldiği, "buraya park edemezsiniz" dediği, Özlem ve ...'ın geldikleri aracı park ederek iş yerine yürüyerek gittikleri sırada katılan sanık ...'ın arkalarından geldiği,

yüksek sesle "aracınızı buradan kaldırın, aracınızı burdan çekin" dediği, bunun üzerine ürken ve korkan Özlem'in ...'in kolundan tuttuğu ancak sanık ...'ın ısrarcı olduğu, peşlerini bırakmadığı, ...'ın kolundan tuttuğu, ...'ın her iki şahsın arasına girdiği, patronu ...'ın geri çekmeye çalıştığı, bunun üzerine sanık ...'ın "siz aracı park edip gidin, geri döndüğünüzde aracı bulabilecek misiniz bakalım" şeklinde kelimeler kullandığı, bu sözler üzerine ...'ın aracına maddi zarar meydana geleceği endişesi ile geri döndüğü, aracı park yerinden çıkarmaya çalıştığı sırada olay yerine ait kamera görüntülerinden de anlaşıldığı üzere;

...'ın aracın yanına geldiği ve araç içinde bulunan ...'a yumruk ile vurduğu, bunun üzerine ...'ın araçtan indiği, elinde bulunan anahtarlıkla ...'a vurduğu ve ...'ın yüzünde 5 cm'lik ... oluştuğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın iş yerinin önündeki yol kenarında bulunan kısmı iş yeri tabelası ile kapattığı, katılan sanık ...'ın sanık ...'ın aracını park etmesine engel yasal bir hakkı olmadığı halde engel olduğu, bu amaçla fevri ve saldırgan davranışlarında ısrarcı olduğu, sanık ...'ın kendisini koruma amaçlı olarak hareket ettiği, bu amaçla elindeki anahtarlığı ...'a vurması neticesinde ...'ın yüzünde 5 cm'lik ... oluştuğu, bu konuda ...'ın yüzünde sabit iz oluşup oluşmamasının önemli olmadığı,

zira sanık ...'ın atılı suçu sanık ...'ın kendisine ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlediğinden 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, katılana ait sol zigoma bölgesinde 5 cm lik oblik seyirli kesi olduğuna dair 26.03.2018 tarihli adli muayene raporu, sanığa ait 26.03.2018 tarihli darp cebir izi bulunmadığına dair adlî muayene raporu, CD izleme tutanağı, muhafaza altına alma tutanağı, katılana ait fotoğraf ve diğer deliller dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. İlk derece mahkemesince sanığın katılan ...'a karşı eyleminin, şartları bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin uygulanması nedeniyle sanığa ceza verilmemesi, kabule göre de 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı olduğundan katılan ... vekilinin istinaf iddiaları bu nedenle yerinde görülmüş ve ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Sanık ...'ın olay günü sabah saatlerinde iş arkadaşı tanık Özlem ile birlikte araçla işe gitmek üzere katılan ...'ın çalıştığı iş yerinin yakınında bulunan ve iş yerine resmi olarak tahsisli olmayan park yerine araçlarını park edip gitmekte iken katılan ...'ın iş yerinden çıkarak sanık ...'dan aracını park ettiği yere patronunun aracını park edeceğini söyleyerek aracını kaldırmasını istediği, ...'ın her zaman buralara aracını park ettiğini, kendisinin de oralarda esnaf olup patronunu tanıdığını ve sorun olmayacağını söyleyerek aracını kaldırmadığı,

katılan ...'ın ısrarla aracı çekmesini söylediği ve uzaklaşmakta olan ...'a "sen aracını çekmezsen bakalım yerinde bulabilecek misin, aracının başına neler gelecek" dediği, ...'ın, ...'ın bu söz üzerine geri dönerek aracını çekmek istediği esnada ... ile tekrar tartıştıkları, ...'ın aracını çekmekte olan ...'a yumrukla vurması üzerine onun da önce yumrukla sonra bıçakla yüzüne vurarak yaraladığı, tanık Özlem'in olay yerine geri geldiği, tarafların kendiliğinden ayrılarak son verdiği anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekli, savunmayı doğrulayan tanık beyanı, olayı gösteren kısmi kamera görüntüleri ve bunlara göre edinilen kanaat ve kabule göre, katılan ...'ın, iş yerine resmi olarak tahsisli olmayan sanığın park ettiği yerden aracını çekmesini istediği, sanığın çekmemesi üzerine onun aracına zarar vermekle tehdit edip araç çekerken de yumrukla vurması üzerine sanığın onu bu haksız eylemlerin etkisi altında kalarak suçu işlediği kanaatine varıldığı ve ilk haksız hareket katılandan geldiğinden tahrikin derecesi de gözetilerek sanığın cezası 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu gereğince (1/3) oranında indirilmiştir. 3. ...

Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 26.02.2021 tarihli adlî muayene raporunda, katılanın yaralanmasının basit tıbbî bir müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

katılanın sanığa elinde silahtan sayılan herhangi bir cisim olmaksızın yumrukla vurması üzerine hafif şekilde yaralanan sanığın da anahtarlığa takılı çakı ile katılanın yüzüne vurarak sabit iz niteliğinde yaraladığı olayda, çakının 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca silahtan sayılan aletlerden olduğu bu nedenle aynı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve aynı olayda saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2019/1809 Esas, 2021/1971 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...