Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11012 K.2022/9909

Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/11/2016 tarih ve 2016/64 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile kasten öldürme suçundan beraatına karar verildiği, 2)Kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/09/2017 tarih ve 2017/164 Esas, 2017/694 Karar sayılı kararı ile, İstinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

3)Kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06/07/2020 tarih ve 2018/2439 Esas - 2020/1622 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilerek dosyanın Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine. 4)Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2020 tarih ve 2020/231 Esas, 2020/266 Karar sayılı kararı ile, Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan beraatına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2020 tarih ve 2020/231 Esas - 2020/266 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede. Katılanlar vekilinin temyiz talebi hakkında yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip yalnızca "karar usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğundan yasal süresi içinde temyiz kanun yoluna başvuruyoruz" isteğini bildirdiğinden,