Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11024 K.2023/2051

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinafı üzerine verilen kararın incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik istinaf başvuruları üzerine karar verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2014/204 Esas, 2019/321 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2019/2453 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, yeniden kurulan hüküm ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik ceza tayinine ve takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine ve haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında, mütalaa, iddianame, deliller ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin sanığın eylemine göre özgülenmesi metinlerinin bulunduğu, olayın nasıl gerçekleştiğine ilişkin herhangi bir kabul yapılmadığı tespit edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun, 19.01.2018 tarihli raporuna göre, sanığın eylemi nedeniyle katılanın, sol temporal kemikte kırıklar, travmatik subaraknoid kanama ve subdural hematom meydana geldiği, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derece olduğu, sol kulaktaki işitme kaybının işlev yitirilmesi niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

4. Adlî Tıp Kurumu Kartal Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 31.03.2014 tarihli raporuna göre, sanığın yüzünde ve sol bileğinde 1 cm'lik dermabrazyon bulunduğu, yaralanmanın, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

5. Tanık beyanları, muayene notları, kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılana ait konutta kiracı olarak bulunan sanığın birkaç aylık kira parası ile elektrik ve su faturalarını ödemeksizin ikameti terk ettiği iddiasıyla katılanın, sanığın çalıştığı iş yerine gittiği, alacak verecek meselesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, katılanın, sanığa "pezevenk senin kullandığın elektriğin, suyun bedelini ben mi ödeyeceğim" şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu ve sanığa sandalye ile vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sonrasında sanığın elinde bulunan metal aleti katılana fırlatarak kafasından yaraladığı belirlenmiştir.

Haksız tahrik yönünden; katılanın, sanığa "pezevenk" şeklinde hakareti ve sandalye ile vurması şeklindeki eylemlerinin haksız söz ve davranış niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin, Takdiri İndirim Uygulanmasına Yönelen Temyiz Nedeni 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olup, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin, Eksik Ceza Tayinine Yönelen Temyiz Nedeni Bölge Adliye Mahkemesinin olayın oluşuna dair kabulü, Olay ve Olgular başlığının (A-3) numaralı paragrafında belirtilen katılana ait rapor içeriği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki temel cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesindeki ölçütlere ve 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesine uygun düşecek şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin, Eksik İnceleme ile Karar Verildiğine, Haksız Tahrik Hükümlerinin Azami Hadden Uygulanması Gerektiğine Yönelen Temyiz Nedenleri Hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyanın hüküm vermeye elverişli şekilde tekemmül ettiği ve eksik inceleme bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, bu nedenle anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Dair Karara İlişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına İlişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2019/2453 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,