Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11025 K.2023/8326

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2019/551 Esas, 2020/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/1661 Esas, 2021/1263 Karar sayılı kararı ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (e) bendi,

87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hak nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 283 üncü maddesi uyarınca cezasının 1 yıl 13 ay olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, meşru savunmaya, eksik incelemeye, haksız tahrike, psikolojisinin iyi olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ...'in sanık ...'ın üvey babası olduğu, mağdur ...'in kızının evden kaçtığı, sanık ...'ın mağdura kız kardeşinin neden kaçtığını sorduğu ve bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık ...'ın mağdur ...'e "kızın senin yüzünden evden kaçtı, şerefsiz gavat" şeklinde sözler söylediği, bu duruma sinirlenen mağdur ...'in mutfaktan aldığı bıçak ile sanık ...'a vurduğu, sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanık ...'ın da mağdur ...'e yumruk ile vurduğu, mağdur ...'in adli raporda belirtildiği şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ... tehlike geçirecek ve vücutta kemik kırığı (2) oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmış olmasına rağmen aynı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca cezanın 3 yıla çıkartılması gerektiği halde maddenin uygulanmayarak sanığa eksik ceza tayin edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin aynı zamanda uygulanma kabiliyeti bulunmamasına rağmen beraber uygulandığı ve ayrıca mağdur hakkında adli rapor alınması gerektiği için istinaf incelemesinin duruşmalı yapılmasına karar verilmiş ve adli rapor aldırılarak, sanığa ek savunma hakkı tanınarak kasten yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız tahrik yönünden

Dosya içeriğine göre; mağdurun sanığın üvey babası olduğu, olay günü sanığın kardeşinin evden kaçması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, sanığın mağdura hakaret etmesi üzerine mağdurun meyve bıçağıyla sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde bacağından yaraladığı, sanığın da mağduru darp ettiği olayda; etki tepki dengesi dikkate alındığında mağdurun sanığın vücut bütünlüğüne yönelik saldırısı nedeni ile tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 1/4 ile 3/4 oranında indirim öngören 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık lehine asgari oranda (1/4) tahrik indiriminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde yer alan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.07.2021 tarihli ve 2020/1661 Esas, 2021/1263 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,