Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11042 K.2024/6191

Sanıklar hakkında 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlere karşı katılan vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 279/1-b maddesi uyarınca istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. Kararın, 5271 sayılı Kanun’un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca verilen karar tarihi itibariyle anılan karar itiraz yoluna tabi olduğundan, inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında katılan Himmet'e karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanık ..., sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümlerin; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/412 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanıklar ... ve ... hakkında katılana karşı mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 62/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,

3. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2019/2174 Esas ve 2021/1465 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıkların istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının "mala zarar verme suçu yönünden" kaldırılması ile sanıklar ... ve ... hakkında katılana karşı,

1. Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62/1, 53 ve 58 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 53 ve 58 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıklar hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından da ayrıca ceza verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; atılı suçları işlemediğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçların işlenmediğine, meşru savunmaya, haksız tahrike,

4. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, kasten yaralama suçu yönünden eksik ceza tayinine, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemi, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ek kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 296/1 maddesine göre reddedildiği, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 294/1-2 maddesi uyarınca temyiz nedeni bulunmadığı tespit edildiğinden, tebliğnamedeki anılan hükümlere karşı temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında, a. İlk Derece Mahkemesince katılana karşı mala zarar verme suçu yönünden doğrudan verilen 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca kesin olduğu halde katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek yeniden hükümler tesis edilmesi,

b. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verilmeden yeniden hükümler kurulması,

Kabule göre de; c. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesinde belirtilen takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiğine halde, kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde uygulanmayarak hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

d. Eğlence mekanının çıkışında katılan ile sanıklar arasında otopark ücretinin ödenmesi konusunda başlayan tartışma sonrasında sanıkların katılanı yaraladıkları ve aracına zarar verdikleri olayda;

Katılanın beyanlarında otopark ücreti nedeniyle tartışma sonrasında araçla uzaklaşmaya çalışması üzerine sanıkların darp ettiklerini beyan ettiği, sanıkların beyanlarında ise tartışma sırasında katılanın hakaret ettiğini, devamında silah gösterdiğini, sonrasında ise kendilerine saldırmaya çalıştığını beyan etmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tam olarak tespit edilemediği belirlenmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere,

ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan vekili, sanık ..., sanık ... müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2019/2174 Esas ve 2021/1465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,