Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11064 K.2023/7481

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2019/727 Esas, 2020/342 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2019/727 Esas, 2020/342 Karar sayılı kararının kaldırılarak sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 4.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; müştekinin işten çıkarılmasına hırslanarak gerçek dışı beyanda bulunduğuna, delil değerlendirmesine, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Murat'ın hizmet verilen sitede bir site sakininin kızı ile gönül ilişkisi kurduğu iddiası nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlık çıktığı, olay tarihinde bu nedenle müşteki ile sanığın bir kafede buluştuklarında aralarında tartışma çıktığı, sanığın müştekinin yüzüne eliyle ve diziyle vurduğu ve müştekiyi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı iddiası ile açılan kamu davasında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, doktor raporu, yargılama sürecine ait tüm evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığına dair adli raporu, mağdurun olayın sıcağı sıcağına kollukta vermiş olduğu ifadesinin ayrıntılı ve olayın oluş şeklinde uygun olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği, sanığın bu eyleminin tanık Hüsniye'nin kızının işçisi olan mağdur tarafından rahatsız edilmesi ve bunu sanığa aktarmasından kaynaklandığı anlaşıldığından bu husus sanık lehine hafif haksız tahrik olarak kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun ilk beyanı ile doktor raporunun uyumlu olduğu, mağdurun kovuşturma aşamasındaki beyanının ise sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,