İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2022/11121 Karar: 2023/7541 Tarih: 2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11121 K.2023/7541

1. Ceza Dairesi 2022/11121 E. , 2023/7541 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1836 E., 2021/676 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan bakanlık vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince veril

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2022/11121 E. , 2023/7541 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1836 E., 2021/676 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan bakanlık vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince veril

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2022/11121 E. , 2023/7541 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1836 E., 2021/676 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan bakanlık vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/507 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-d) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1836 Esas, 2021/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanu'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... Bakanlığının temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdirî indirim hükümleri uygulanmasının hatalı olduğuna, 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanğın kastı bulunmadığına, olası kast yada taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hatalı olduğuna, haksız tahrik koşulları oluştuğuna, suç aleti ele geçmediğinden bu husustaki arttırım maddesinin uygulanamayacağına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Mağdur Zeliha'nın sanık ...'ın abisi ... ile birlikte yaşadığı, ...'ın cezaevine girmesi sonrasında aynı evde yaşamaya devam eden sanıkla mağdur arasında anlaşmazlıklar yaşandığı, olay tarihinde sanığın dışarı gidip gelen mağdura kızdığı, bu nedenle çıkan tartışmada mağduru darp ettiği, ele geçirilemeyen kesici aletle yaraladığı, mağdurun hayati tehlike, ağır (6) derece kırık, işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanığın atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de; Sanığın en ağır sonuçtan cezalandırılması yerine uygulama alanı bulunmayan kırıktan arttırım yapılması ve temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği hususunun gözetilmemiş olması nedeniyle yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz, hareket, başka türlü def etme imkanı bulunmayan saldırı gerçekleştiğine dair delil bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik koşulları bulunmadığı, ceza miktarına, suçun kasten işlendiğine ilişkin mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1836 Esas, 2021/676 Karar sayılı kararında katılan bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla