Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11221 K.2024/6231

Mağdur ... vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde; mağdur sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdur sanık ... hakkında mağdur sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Bünyamin ve Kadir yönünden temyiz istemlerinin müdafilik görevinin sonlandırılmış olması nedeniyle ve yine mağdur sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile mağdur sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin mağdur ...'in 16.10.2017 tarihli dilekçesiyle ve 22.12.2017 tarihli celsede alınan beyanı ile şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi nedenleriyle temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 3 yıl hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2017/683 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.01.2021 tarihli ve 2020/2 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı eylemleri gerçekleştirmediğine, yaralama kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmaya, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Mağdur ... Vekilinin, Mağdur Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Mağdur Sanık ... Hakkında Mağdur Sanık ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü ve Mağdur Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü ile Mağdur Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden;

Mağdur ...'in sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle katılan sıfatının bulunmadığı, yine mağdur ... vekilinin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiilik ilişkisinin sonlandırılmış olduğu anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin anılan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.01.2021 tarihli ve 2020/2 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,