Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11425 K.2023/2514

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/273 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/273 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 10.11.2020 tarihli ve 2020/10042 Esas, 2020/15963 Karar sayılı kararı ile, katılanın yaralanması ile ilgili olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğünden ayrıntılı rapor alınması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde bazı ibarelerin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunlukları yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/74 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, ceza miktarının az takdir edildiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi, haksız tahrik hükümlerin uygulanması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, cezaî sorumluğa dair raporların yeterli olmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ikamet ettiği evin bitişiğinde bakkal dükkanı işleten katılan ile aralarında husumet bulunduğu, olay günü katılanın iş yerini kapattığı esnada sanığın elindeki kürekle katılana vurmaya başladığı, katılanın kendisini korumak için sol kolunu kaldırdığında sanığın elindeki küreğin katılanın koluna denk geldiği ve katılanın kolunun kırıldığı anlaşılan olayda, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 04.06.2021 tarihli, şahısta tarif ve tespit edilen yaralanmanın, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücutta saptanan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli Tıp Kurumu 4 ünci İhtisas Dairesince 28.03.2016 tarihli ve Manisa İli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 24.04.2015 tarihli, sanığın cezaî sorumluluğunun tam olduğu görüşünü içerir raporlar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin, ceza miktarının az takdir edildiğine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin, haksız tahrik hükümlerin uygulanması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, cezai sorumluğa dair raporların yeterli olmadığına yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan ve tanık beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikte Olay ve Olgular başlığı (3) nolu paragrafta bilgilerine yer verilen adli muayene raporu ile saptandığı, sanığın cezaî sorumluğuna ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

Mahkemece şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 inci, 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasının yer olmadığına dair lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin, sanığın tekerrüre esas olmayan sabıkası bulunması nedeni ile yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/74 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararında katılan vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,