Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11450 K.2023/2491

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan Kurum vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, şartları oluşmadığından 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/897 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/897 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 08.10.2019 tarihli ve 2019/9921 Esas, 2019/18042 Karar sayılı kararı ile, mağdurun 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında silahtan sayılan otobüs ile fren yapmak suretiyle yaralandığı olayda 5237 sayılı Kanun' un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın cezasında arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunluğu yönünden sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/919 Esas, 2020/369 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/919 Esas, 2020/369 Karar sayılı kararının katılan Kurum tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 23.02.2021 tarihli ve 2021/5319 Esas, 2021/2160 Karar sayılı kararı ile, basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Basit yargılama usulü uygulanmasının Mahkemece değerlendirilerek yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek genel yargılama ile yapılan yargılama sonucunda, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarının az takdir edildiğine, vekâlet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde Halk otobüsü şoförü olan sanığın seyir halinde olan aracına katılanın bindiği ve ayakta olan katılan ile sanığın tartıştığı, tartışma sırasında sanığın ani fren yapması sonucu katılanın yaralandığı anlaşılan olayda, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, Çekirge Devlet Hastanesince tanzim olunan, 04.11.2014 tarihli mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tibbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan kurum vekilinin, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarının az takdir edildiğine yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, 5237 sayılı Kanun' un 61 inci maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan Kurum vekilinin vekâlet ücretine yönelen temyiz istemi yönünden, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararına yönelik, katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 4080 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,