Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11458 K.2023/7575

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen düşme kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2017/181 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten basit yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

2. ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/346 Esas, 2021/941 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 ... maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.500 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adlî para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığından kemik kırığından sorumlu tutulamayacağına ve şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü dava dışı sanık ... ile mağdur arasında düğünde çıkan kavgada, ...'ın mağdura kafa atarak burnunu kırdığı, sanık ...'nin de mağdura vurduğu ancak; üzerine atılı suçu diğer sanık ... ile birlikte işlediğine ilişkin kanaat elde edilemediğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, dava dışı sanık ve tanıkların anlatımları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdur hakkında Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen adlî muayene raporuna göre; mağdurun burnunda kırığına neden olan yaralanmasının hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'nin mağduru diğer dava dışı sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'nun 37 nci maddesi delaletiyle doğan sonuçtan birlikte sorumlu olacağı kabul edilerek iştirak halinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasına dair yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

mağdurun aşamalardaki beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu ve tanıkların anlatımları karşısında, sanık ...'nin dava dışı sanık ... ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde üzerine atılı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediği ve meydana gelen kemik kırığından sorumlu olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/346 Esas, 2021/941 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,