Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11496 K.2023/2248

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/177 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/177 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/7452 Esas, 2021/5837 Karar sayılı kararı ile; sanığa ek savunma verilmesi ve haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleriyle bozulmasına,

3. İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/406 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) bendi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri suçu işlenmediğine, haksız tahrikin derecesine, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Temyiz dışı katılan sanık ... ve sanık ...'nın, kardeşleri; ...'nin de kızları olan ...'nin evi terk edip ...'daki katılan ...'in evine gittiği, bu durumu konuşmak üzere ... ve ...'nın dayıları; ...'nin kardeşi olan katılan ...'in evine gittikleri, konuyu konuşurlarken, önce hangi tarafın başlattığı anlaşılamayan şekilde taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışma neticesi katılan ...'in ... ve ...'i darp ettiği; ... ve ...'in de ...'in kollarından tuttukları esnada ...'nın sehpa ile ...'in kafasına vurarak, onu kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.12.2015 tarihli raporuna göre, "Kişinin yaralanmasının, hayati tehlikeye neden olduğu" Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının tayininde

isabetsizlik bulunmadığı ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/406 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,