Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11939 K.2024/2981

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/322 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2021/1862 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz istemleri özetle; suçun sabit olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma sebebi dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden.

Dosya içeriğine göre; sanık ile maktulün evli oldukları, sol bacağı diz altından kesilmiş olan ve çeşitli sağlık sorunları bulunan maktulün, ilgili mevzuata aykırı şekilde evinin balkonundan zeminine inecek şekilde asansör yaptırdığı, olay günü gece vakti rahatsızlanan maktulün sanık tarafından tekerlekli sandalye ile yakındaki bir hastaneye götürüldüğü, ertesi gün gelmesinin söylenmesi üzerine sanığın maktulü yine tekerlekli sandalye yardımıyla ikametlerinin zemininde bulunan asansöre bindirdiği,

asansör yukarı çıktığında maktulün, balkona açılan kapı yerine boşluğa açılan kapıyı açarak adım atması üzerine düşerek hayatını kaybettiği olayda, düşme anını gören görgü tanığı bulunmadığı, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde olay yerini gösteren kameralardan net bir görüntü elde edilemediği,

mahkemece dinlenen tanıkların olaya ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadıkları, tanık Tuncay'ın ''maktul bana kendisini itenin sanık olduğunu söyledi'' şeklinde beyanı olduğu ancak tanığın bu bilgiyi olayın hemen ardından soruşturma makamları ile paylaşmaması ve maktulün önceki eşinden olan çocukları arasında mirastan kaynaklanan davalar bulunması nedeniyle tanığın bu beyanına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla;

sanığın, yürürlükteki mevzuata aykırı yapıldığı bilirkişi raporu ile sabit olan ve insan taşımaya elverişli olmayan asansörle maktulü taşırken, engelli olan maktul eşine yardım etme yönünde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak ölümüne neden olmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinde tanımlı ''taksirle öldürme'' suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2021/1862 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi