Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11980 K.2024/3958

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2021 tarihli ve 2020/497 Esas, 2021/52 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1., 29., 62., 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/768 Esas, 2021/2490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde azami oranda indirim yapılması aleyhe istinaf bulunmadığından eksik ceza tayini gerekçesiyle "haksız tahrikin derecesi" yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması yerine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hataya, eksik incelemeye, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, atılı suçun sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre; madde bağımlısı olan maktul ile sanık ...'nın amca yeğen olup, sokağa açılan tek kapısı olan bahçe içerisinde iki ayrı konutta ikamet ettikleri olay günü 2,02 promil alkollü olan maktulun sanığın annesine "onların hepsini öldüreceğim" şeklinde sözlerle ikamet ettikleri bahçenin demir kapısını kırdıktan sonra sanığın evine yönelerek sanığın kapısına tekme ve yumrukla vurduğu, kapıyı açamayınca taş ve odunla giriş kapısının camlarını kırdığı, sanığın maktule jandarmayı arayacağını söylediği,

sanığın jandarmayı aradığı sırada küfürlerine devam ederek kırık camın arasından elini sokarak kapının anahtarını almaya çalıştığı, sanığın maktulden önce davranıp kapı üzerinden anahtarı alarak sanığın kapıyı açmasına engel olduğu, orada bulunan tanıkların "yapma amcan gibi bir adamı öldürme" diyerek maktulü eyleminden vazgeçirmeye çalışmalarına rağmen maktulun tanıkları dinlemeyerek sanığın annesine ve eşine küfürler edip "madem sen çıkmıyorsun, ben içeri girip senin canını alacağım" diyerek oturma odası penceresi seviyesinde olan balkona yöneldiği,

oturma odasının korkuluğu bulunmayan penceresini elindeki odun parçasıyla kırdığı sırada sanığın eve girmeye çalışan maktule doğru tek kırma tüfek ile bir el ateş etmesi sonucunda maktulün yüz bölgesine isabet eden mermi çekirdeği nedeniyle öldüğü anlaşılan olayda, kendisi ve üçüncü kişi olan eşi Nazire'ye yönelen haklı ölüm endişesi doğuran haksız saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğu bulunan sanık ...,

kullanılan suç aleti yönünden ölçülülük şartını aşmış ise de sanığın olay tarihinde ilerlemiş yaşı da dikkate alındığında kapıldığı endişe ve panik duygusunun etkisi altında hareket ederek kendisi ve üçüncü kişi olan eşi yararına meşru savunma sınırını mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığının anlaşılması nedeni ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun' un 27/2. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere sanık müdafiinin temyiz sebepleri meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşması yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/768 Esas, 2021/2490 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Çanakkale