Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12051 K.2024/3208

Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.07.2020 tarihli ve 2019/383 Esas, 2020/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2020/1540 Esas, 2021/1317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 1. fıkrası, 86. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendi, 87. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 29. maddesinin 1. fıkrası,

62. maddesinin 1. fıkrası ve 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle: eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, olayda haksız tahrik bulunmadığına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ve haksız tahrikte üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre; sanığın, katılanın abisinin oğlu olduğu, sanığın babası ve katılan arasında husumet bulunduğu, katılan olay günü ve saatinde dışarıda ayakta beklemekte iken sanığın katılana yaklaşarak elinde bulunan 97 cm uzunluğunda ve 10 cm eninde olan tahta sopa ile katılanın yüz, el ve ayak bölgelerine vurmaya başladığı ve katılanın bayılması üzerine eylemine son vererek olay yerinden ayrıldığı, meydana gelen yaralanma neticesinde katılanın kollarında ve bacaklarında kırıklar meydana geldiği, yüzündeki dişlerinin bir kısmının kökten bir kısmının da yarım olmak üzere kırıldığı,

adli tıp raporuna göre katılanın vücudunda meydana gelen yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, oluşan kırıkların hayat işlevlerine etkisinin (6) ağır derecede olduğu ve sol üst ekstremitedeki fonksiyonel kısıtlılığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçta kullanılan silah, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alınarak sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi göz önüne alınarak belirlenen temel cezada isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında haksız tahrikte asgari oranda indirim yapılmasının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2020/1540 Esas, 2021/1317 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Sakarya