Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12096 K.2023/2736

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/152 Esas, 2016/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/372 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli ve 2021/4048 Esas, 2021/5141 Karar sayılı kararı ile

"1) Sanık hakkında dava konusu suç ile ilgili olarak daha önce CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açılıp hükmün açıklanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuş ise de; temyize konu olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün yeni hüküm olduğu,

bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasa'nın 141/3. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ünye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/289 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2022 tarihli tebliğnamesi ile, eylemin yağma suçunu oluşturması ihtimaline binaen yargılamayı yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, şikayetten vazgeçme nedeniyle kararın bozulması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sübuta ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde hayat kadınlığı yaparak geçimini sağlayan mağdurun yol kenarında beklerken sanıkla tartıştığı, sanığın, sopa ile mağdura vurarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Ünye Devlet Hastanesinin, 06.06.2012 tarihli raporuna göre, mağdurun, kafada 4x2 cm ve 2x2 cm boyutlarında kesi, sağ ön kolda dirseğe yakın 4x4 cm'lik hiperemi, minimal fraktür mevcut olduğu belirtilmiştir.

4. Fatsa Devlet Hastanesinin, 15.08.2013 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde olduğu, çekilen grafide kırık izine rastlanılmadığı tespit edilmiştir.

5. Adlî muayene raporları, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın nüfus ve adlî sicil kaydı dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, iddianame kapsamında yağma suçunu oluşturacak bir eylemden bahsedilmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, tebliğnamedeki görevsizlik kararı verilerek yargılamanın Ağır Ceza Mahkemesince yürütülmesine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin, Şikayetten Vazgeçme Nedeniyle Kararın Bozulması Gerektiğine, Eksik İnceleme ile Hüküm Kurulduğuna, Sübuta ve Vesaireye Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

1. Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen kasten yaralama suçunun şikayete tabi olmadığı mirasçılarının şikayetten vazgeçmesinin davaya katılma prosedürü dışında herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, Olay ve Olgular başlığındaki deliller ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, mağdurun suç tarihinden bir süre sonra sanığı görerek ve ... süre takip ederek kolluk görevlilerine yakalatması,

aralarında olay öncesine dair bir husumet bulunmaması hususları birlikte değerlendirdiğinde mağdurun beyanlarına itibar edilerek eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin belirttiği temyiz nedenlerine ilişkin Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/289 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,