Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12117 K.2023/2699

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/340 Esas, 2015/752 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/340 Esas, 2015/752 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/18914 Esas, 2020/1286 Karar sayılı kararı ile "Sanığın katıldığı bir düğün çıkışında aracı ile geri geri gelirken müşteki ...'nin park halinde duran aracına çarpması üzerine sanık ile müştekiler arasında tartışma çıktığı, tartışmanın devamında sanığın düğün salonundan yakınlarını çağırdığı ve kalabalıktan kimliği belirlenemeyen bir kişinin katılan ...'ı bıçakla basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda,

taraflar arasındaki tartışmaya bağlı gerginliğin devamı sırasında sanığın kimliği tespit edilemeyen yakınını mağdurun bıçaklanması yönünde ne surette azmettirdiği açıklanıp gerekçesi gösterilmeden eylemin azmettireni olduğu kabul edildikten sonra, sanık hakkında gerekçe ile de çelişki oluşturacak şekilde TCK'nin 37. maddesi doğrudan iştirak uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Hukuki Süreç başlığının ikinci paragrafında belirtilen bozma ilamında "sanığın kimliği tespit edilemeyen yakınını mağdurun bıçaklanması yönünde ne surette azmettirdiği açıklanıp gerekçesi gösterilmeden eylemin azmettireni olduğu kabul edildikten sonra, sanık hakkında gerekçe ile de çelişki oluşturacak şekilde TCK'nin 37. maddesi doğrudan iştirak uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması" gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verildiği,

Mahkemece, 06.10.2020 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen "...akrabalarını azmettirerek katılanların yaralanmasına ve eşyaların zarar görmesine neden olduğundan" şeklindeki yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması ve gerekçe kısmında sanığın, kimliği belirsiz şahsı mağduru bıçaklamaya azmettirdiğini kabul edilmesine rağmen hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asli fail olarak suçu işlediğinin belirtilmesi,

2. Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrüre esas adlî sicil kaydı olmamasına rağmen "Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinden mükerrir suç kaydı olduğu anlaşılan sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaati mahkememizde oluşmadığından ve sonuç ceza miktarı dikkate alınarak..." şeklindeki dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/212 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,