Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12194 K.2024/4425

Kanun’un 280/1- (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Esas No : 2022/12194 Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1,35/2,29,53. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; sanığın, tanık ...'in kız arkadaşına sosyal medya üzerinden arkadaşlık isteği göndermesi sebebiyle olay tarihinden bir hafta kadar önce tartıştıkları, sanığın tanık ...'e kafa atarak yaralamasından dolayı aralarında husumet oluştuğu, katılanın da tanık ...'in samimi arkadaşı olması sebebiyle sanığı kendisine ve ailesine zarar vereceğinden bahisle tehdit ettiği, olay günü katılanın, sanığın terminalde bulunan iş yerine gelerek parmak sallamak suretiyle sanığa gözdağı verdiği, buna kızan sanığın iş yerinde bulunan av tüfeği ile katılanın peşinden giderek onu aradığı,

katılan ile karşılaştıkları sırada tüfeği katılana yöneltmesi üzerine katılanın tüfeğin namlusundan tutarak aşağı çektiği, sanığın ateş etmesi neticesi katılanın vücudunda 6. derece kemik kırığı oluşur şekilde ayağından yaralandığı ve akabinde sanıkla katılanın boğuşmaya başladıkları, sanığın katılana ''tüfeği bırak seni öldüreceğim'' şeklinde laflar sarf ettiği, katılanın can havli ile tüfeği tutup bırakmadığı, bu şekilde devam eden boğuşmanın kolluk güçlerinin müdahale etmesi ile son bulduğu anlaşılmıştır.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, görüntü kayıtlarına göre olay anında katılanın sanığa yönelen haksız bir saldırısı bulunmadığı,

sanığın katılana tuvaletten çıktığı sırada ateş ettiği anlaşıldığından somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın tüfekle katılanın peşinden giderek, katılanın hayati bölgelerini hedef alacak şekilde yakın mesafeden tüfeğini doğrulttuğu ancak katılanın tüfeğin namlusunu tutarak engel olması nedeniyle atışın bacaklarına isabet ettiği, sanıkla katılanın boğuştuğu sırada sanığın iradesini açığa vuran söylemlerde bulunması karşısında eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu,

katılanın sanığı tehdit etmesi üzerine sanığın eylemini katılandan kaynaklanan haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın tüfekle katılana 1 el ateş etmesi sonucu katılanın sağ bacak bölgesinde tibia, fibula kemiklerinde açık parçalı kırıklara ve sinir parçalanmasına neden olacak şekilde yaralandığı, yaralanması sonucu hayati tehlike geçirmediği, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede olduğu, yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşılan olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak,

makul oranda ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2020/1705 Esas ve 2021/1712 Karar sayılı kararının teşebbüsün derecesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi