Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12263 K.2024/3614

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/402 Esas, 2020/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 27 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2020/1610 Esas, 2021/4282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, haksız tahrikin derecesine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile mağdur ...'ın arkadaş oldukları, sanık ...'in abisi ve babasının başka bir adlî vaka nedeniyle cezaevinde bulunması sebebiyle arkadaşı olan mağdur ... ile konuşup dertleşmek amacıyla mağdurun işletmekte olduğu kahvehaneye gittiği, sanık ile mağdurun burada konuşmaya başladıkları, sanığın babası ve abisinin başına gelenlerden dolayı mağduru sorumlu tutması üzerine konuşmanın bir yerinde aralarında tartışma çıktığı, sanığın üzerinde bulunan bıçağı birkaç kez mağdura doğru salladığı, mağdurun hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı,

kahvenin dışında bulunan şahısların olaya müdahale etmesiyle sanık ...'in olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin ve indirim oranının doğru olarak belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın babası ve abisinin başına gelenlerden dolayı mağduru sorumlu tutması üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın üzerinde bulunan bıçak ile mağduru bıçakladığı, eylemini kahvenin dışında bulunan şahısların olaya müdahale etmesiyle sonlandırdığı,

olayda kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan bölgeler, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği, engel halin bulunması nazara alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığa eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2020/1610 Esas, 2021/4282 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Erzincan