Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12540 K.2023/3483

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/380 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/380 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/7668 Esas, 2021/8620 Karar sayılı kararıyla; ''a)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda uzlaşma hükmünün uygulanıp uygulanmadığının araştırılması, b)5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları açısından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..'' Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/447 Esas, 2021/793 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eylemin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, tekerrür şartlarının oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ''Efsane bar'' isimli iş yerinde garson olarak çalışan katılanın işten ayrılmak istemesine işyeri sahibi olan sanığın tepki gösterdiği, bu sebeple çıkan tartışmada sanığın bira şişesi ve masa ile vurarak katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Gölhisar Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 25.07.2014 tarihli raporda, '' basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu.." tespitine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sübut Yönünden

Katılanın aşamalardaki ifadesini destekleyen, tanık beyanlarına ve katılan hakkında düzenlen Adli muayene raporunun içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru Savunma ve Haksız Tahrik Yönünden

Katılanın çalıştığı iş yerinden ayrılmak istemesine karşı çıkan sanık ...'ın yönlendirmesi üzerine kapsam dışı sanık ...'un tokat ile vurarak katılanı darp ettiği, ardından sanık ... ve ...'in bira şişesi ve masa ile darp ettikleri katılanı yaraladıkları, katılanın bıçakla saldırması üzerine kendisini savunduğunu beyan eden sanık ... hakkında meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız eylemin, sanık ve beraberindekilerden gelmesi nedeniyle sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik olmadığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Tekerrür Yönünden

Gölhisar Asliye Mahkemesinin 13.05.2006 karar tarihli, 2006/141 Esas, 2009/9 Karar sayılı ilamı ile 2863 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen 6 ay hapisten çevrilme 3.600,00 TL adli para cezasının 07.11.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra tekerrür süresi içerisinde 25.07.2014 tarihinde atılı suçun işlenmiş olması, anılan ilamın uzlaşma kapsamına bulunmaması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/447 Esas, 2021/793 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,