Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12598 K.2024/3986

Tebliğnamede temyiz dışı sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan suçundan verilen beraat, temyiz dışı sanıklar Halil İbrahim ve Cihat ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları ile ilgili görüş bildirilmişse de sanık ...'un temyiz isteminin kasten yaralama suçuyla sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2012/53 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteminde kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. GEREKÇE

1.Dava dosyasında bulunan adli raporlar incelendiğinde mağdurun burnundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre derecesinin belirlenmediği anlaşıldığından, mağdurdaki yaralanmanın niteliğine dair 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87. maddeleri uyarınca rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik ve yetersiz adli raporun hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre; 2.Mağdurun hazırlık aşamasındaki ifadesinde sanığın yaralama sırasında taş kullandığını belirtmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3.e maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,

3.Dosya kapsamındaki adli raporlara göre, mağdurun kafa arka, sol göz, sırt sağ, sırt sol, boyun, sol göğüs, sağ el ve sol ayak bölgelerinde ekimoz ve ödem, burnunda ise kırık mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; Mağdurdaki yaralanmaların yerleri ve sayısı dikkate alındığında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1 maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4.24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2012/53 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,