Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12645 K.2023/1716

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/145 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü

maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/145 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/9871 Esas, 2021/12327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte adli para cezasına mahkumiyet içerdiği ve adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilam bulunmadığı gözetilmeden seçimlik cezalardan hapis cezası seçilip tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/293 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şikayetten vazgeçme nedeniyle beraatine karar verilmesi aksi takdirde hakkında verilen hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde evli olan sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada, sanığın, mağduru eli ile vurmak suretiyle yaraladığı, mağdurun yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporunda sırtında meydana gelen ağrının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın şikayetten vazgeçme nedeniyle beraatine karar verilmesi aksi takdirde hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur beyanı ve bu beyanı destekler nitelikteki adlî muayene raporu içeriği ile sanık ve mağdurun oğulları tanık K.B.'nin soruşturma aşamasındaki beyanı ile saptandığı, sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi suçlardan olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasındaki seçimlik ceza olarak adli para cezası ve hapis cezasının öngörülmesi ve aynı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasında

"Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez" hükmüne yer verilmiş olması karşısında kanuni engel nedeniyle sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmış olup hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/293 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,