Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12741 K.2023/4127

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/344 Karar sayılı

kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/13080 Esas, 2020/19377 Karar sayılı kararı ile, "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulandığı, sanık müdafiinin itiraz etmesi üzerine duruşma açıldığı, Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2021/703 Esas, 2021/869 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın olay tarihlerinde resmi nikahlı evli oldukları, olay günü yolda yürüdükleri esnada ailevi meselelerden dolayı aralarında tartışma çıktığı, sanığın cam parçası ile katılana vurduğu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adli tıp raporları, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği katılanın beyanlarıyla uyumlu adli tıp raporu ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası

uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2021/703 Esas, 2021/869 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,