Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12832 K.2023/2047

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/10607 Esas, 2019/19857 Karar sayılı kararı ile "sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/778 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, meşru savunmaya vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanık ile komşusu tanık ... arasında biriken ... sularının bahçeye akması nedeniyle tartışma sırasında katılanın gelerek " ayıp değil mi komşusunuz" dediği, sonrasında sanık ile katılan arasında tartışma yaşandığı ve tarafların ayrılarak ikametlerine döndükleri, birkaç saat sonra sanık ve katılanın dışarıda karşılaştıkları, katılanın sanığa sinkaflı sözlerle hakaret etmesinin ardından taş fırlattığı, ancak taşın isabet etmediği,

sanığın katılana bıçak salladığı ve katılanın elini kestiği, katılanın annesi ve halasının gelerek tarafları ayırdıkları, sanığın, katılanın babası ...'in yanına gitmek üzereyken ... ile karşılaştığı, bu sırada katılanın olay yerine tekrar geldiği ve sanığa bıçak savurduğu, bu darbe ile sanığın montunun kesildiği, daha sonra katılan ve ...'in sanığı yere yatırarak tekme ve yumruk ile vurdukları, tanık ...'in tarafları ayırdığı, ayağa kalkan sanığın, katılan ve ...'i bıçaklayarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. 3. Niğde Devlet Hastanesinin, 09.10.2014 tarihli raporlarında a.

Katılanın, sol göğüs arka yanda 1 cm'lik kesik, sol ön kol arkasında 4 cm'lik kesik, sağ 2-3-4-5 parmaklarda cilt kesiği, sağ bacak ön yanda 2 cm'lik kesik, akciğer sesleri solda azalmış ve minimal hemotoraks olduğu, yaralanmaların, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, b. ...'in, sol omuz önünde 2 cm'lik kesik, sol bacak üst arkada 2 cm'lik kesik, sol ön kol arkada ve sol el 3 parmak proksimalinde erozyon mevcut olduğu, yaralamaların, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

c. Sanığın, sol frontalde ve sağ sırt arka kısımda sıyrıklar olduğu, yaralamaların, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir. 4. Niğde Devlet Hastanesinin, 20.03.2015 tarihli raporuna göre, sanığın yüzündeki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. 5. Tanık beyanları, muayene raporları, kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 30.03.2015 tarihli celsede davaya katılmasına karar verilen ...'ın gerekçeli karar başlığında müşteki sıfatıyla gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

2. Hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiller olarak kabul edilmesi karşısında,

tanık ...'in tarafları ayırması ve sanığı ayağa kaldırmasıyla kavganın sona ermesine rağmen sanığın katılanı bıçaklaması eyleminde meşru savunmanın şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 25 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde