Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12999 K.2023/2476

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/948 Esas, 2016/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. ...

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/948 Esas, 2016/129 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin (birleşen) 01.10.2020 tarihli ve 2020/8559 Esas, 2020/12341 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünun uygulanması ile asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği ve Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı ibarelerinin iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunlukları yönünden sanığın durumunun yeniden değerlendirmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Basit yargılama usûlü uygulamama gerekçesiyle yapılan yargılama sonucunda ...

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/569 Esas, 2021/654 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemleri, suçun işlenmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde eniştesi olan mağdura temyiz dışı sanık ... ile yumruk vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmakla sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu, ...

Eğitim Araştırma Hastanesince tanzim olunan 09.10.2015 tarihli adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas ilâmı dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede, İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte adli muayene raporu ile saptandığı,

alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı,

Mahkemece sanığın adli sicil kaydından anlaşılan olumsuz geçmişi ve suçlu kişiliği gözetilerek ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasının yer olmadığına dair lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanuni olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR