Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13025 K.2024/2309

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2019/182 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında;

a) Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Cahit Bilici'nin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün yeterli gerekçeden yoksun olduğuna, asıl mağdur olanın kendisi olduğuna, tehdit ve hakaret eylemlerine maruz kaldığına, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Temyiz dışı sanık ...'nun ... ilçesinde yönetimindeki araç ile gitmekte iken önünde aracı ile seyir halinde olan katılan ...'ın trafiği tehlikeye soktuğu iddiası ile sellektör yapmak ve korna çalmak suretiyle ...'ı durdurduğu, burada araçtan inerek ...'ın yanına gittiğinde aralarında tartıştıkları, sonrasında temyiz dışı sanık ...'in ...'ı arayarak yerini sorup sanık ... ile birlikte buluşma yerine geldiği, katılan ...'ın da yanına ... olduğu halde olay yerine geldikleri ve tartışmaya başladıkları, bir süre sonra tartışmanın kavgaya döndüğü, bu esnada yakında bulunan ...'ın abisi ...'ın da olay mahalline geldiği,

temyiz dışı sanık ...'in çıkardığı bıçak ile ... a vurmak suretiyle yaraladığı, olayda ...'in ...'a kafa atmak suretiyle burnunda kırık meydana getirdiği, katılan ...'ın da aldırılan doktor raporuna göre "vücutta kemik kırığı oluşturacak, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde" yaralandığı, katılan ...'ın aldırılan doktor raporuna göre "vücutta kesiler mevcut olup, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde" yaralandığı, anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... 'ya karşı kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmış ise de; katılanların beyanlarının aşamalarda değiştiği, sadece şüphe

üzerine sanığa ceza verilemeyeceği, ceza muhakemesinin temel prensibi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda mahkememizde oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi zorunluluğu dikkate alınarak, sanığın inkara yönelik savunması karşısında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın müsnet suçları işlediğinin sübuta ermemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.10.2019 tarihli raporda: Gebze Devlet Hastanesinin 25.09.2017 tarih, 12942300 sayılı raporunun tetkikinde; sol gluteal bölgede lomber bölgeye yakın 2x2 cm ebatında cit ciltaltı kas dokuya giren, batına nafiz olmayan yara mevcut, takip edildiği, sonuç olarak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif omadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığı, yüzünde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olmadığı, vücudunda kemik kırık ve çıkığına neden olmadığı, kanaati belirtilmiştir.

Katılan ... hakkında Gebze Fatih Devlet Hastanesince düzenlenen 25.09.2017 tarihli raporda: vücutta kemik kırılmasına neden olduğu, yaralanmanın etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.10.2019 tarihli rapor, katılan ... hakkında Gebze Fatih Devlet Hastanesince düzenlenen 25.09.2017 tarihli rapor, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'nun ... ilçesinde sevk ve idaresindeki araç ile trafikte yol alırken katılan ...'ın trafiği tehlikeye soktuğu iddiası ile sellektör yapmak ve korna çalmak suretiyle ...'ı durdurduğu, burada araçtan inerek ...'ın yanında gittiğinde aralarında tartışma çıktığı, araya girenlerin tartışmayı sonlandırması üzerine tarafların olay yerinden ayrıldıkları, sonrasında temyiz dışı sanık ...'nun katılan ...'ı arayarak Menderes Caddesine gelmesini söylediği,

temyiz dışı sanık ...'nun buluşma yerine arkadaşı olan sanık ... ile buluşma yerine gittiği, katılan ...'ın da buluşma yerine giderken yanında kardeşi olan katılan ...'ı da alıp olay yerine gittiklerinde aralarında trafik nedeniyle çıkan tartışmayı konuşurlarken yeniden tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında temyiz dışı sanık ...'nun yanında getirdiği arkadaşı olan sanık ... ile fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek katılan ...'a yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez ikinci derecede burun kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladıkları,

yine temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'nin eylem ve fikir birlikteliği içerisinde hareket ederek katılan ...'a silahtan sayılan bıçakla saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanları, sanık savunmaları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamıyla saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/1066 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,